வேதம் புதிது

வேலைப் பிரிவினை, குலங்களின் அடையாளமாக, வர்ணமாக, சாதியாக உருமாறி உறைந்திருக்கும் கிராமம் அது. கிட்டத்தட்ட, அன்றைய காலகட்டத்தில் இப்பிரிவினை (division of labour) என்பது சாதியாக மாறியதை  மனித குலத்தின் பரிணாம வளர்ச்சி என்று தங்களுக்குள் நியாயப்படுத்திக் கொண்டவர்களைப் போலத்தான் அக்கிராமத்திலுள்ள பிராமணர்களும், தேவர்களும் மற்ற பிற சாதியினரும் இருக்கிறார்கள். வேதம் புதிதில் பாரதிராஜா காண்பிக்கும் இக்கிராமம் சாதி வெறியால் எப்போதும் கொதிநிலையில் இல்லாமல், தங்களின் வேலையையும் மற்றவர்களின் வேலையையும் அவரவர்களுக்கான விதி என ஒத்துக் கொள்பவர்களாக… Continue reading வேதம் புதிது

சுரேஷ்குமார் இந்திரஜித் – புரியாத புதிர்

ஒரு கதையின் ஆரம்ப வரிகளில் ஒரு அறிமுக எழுத்தாளராகத் தோன்றுபவர், அதன் முடிவில் பிரமிக்க வைப்பவராக உருமாறும் வித்தையைக் கொண்டவராக சுரேஷ்குமார் இந்திரஜித் எனக்குத் தோன்றுகிறார். முதல் பத்திகளின் இரண்டாவது வரிகளில் அல்லது இரண்டாவது பத்திகளின் ஆரம்பங்களில் நிகழ ஆரம்பிக்கும் இந்த உருமாற்றம், கதைகளின் இறுதி வரிகளில் நம்மை ஒரு துளியென அவருடைய கதைமாந்தர்கள் முன் நிறுத்தி விடுகிறது.  எழுத்தாளர் ஜெயமோகனின் விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்ட விருதுகள், தொடர்ந்து இவர் போன்ற எழுத்தாளர்களை கண்டு கொள்வதில் ஆச்சரியமில்லை.… Continue reading சுரேஷ்குமார் இந்திரஜித் – புரியாத புதிர்

நீர்க்கோலம் – A Journey of Un-becoming

அறிய முடியாத ஒன்றை நோக்கி நம் ஆற்றலை எய்துவதை விட, அறிய முடிபவகைகளை நோக்கிய பயணத்தில் நம் ஆற்றலைச் செலுத்துவதுதான் விவேகமான செயல் என தாங்கள் உணர்ந்து கொண்டதாக வஹ்னர், சகாதேவனிடம் சொல்கிறார். இவ்வுலகம் ஒரு மாயை; அதாவது இங்குள்ள எந்த பொருளும் அர்த்தமற்றவை அல்லது நாம் புரிந்து வைத்திருக்கும் அர்த்தத்தில் அது இல்லை என்ற மாயாவாதத்தை (கருத்து முதல்வாதம்) நம்பும் வைதீகப் பார்ப்பனர்களிடமிருந்து முரண்பட்டு நிற்கும் வேளாப் பார்ப்பனர்களைத் சேர்ந்தவர் இந்த வஹ்னர் என்கிறது ஜெயமோகனின்… Continue reading நீர்க்கோலம் – A Journey of Un-becoming

முதல்வன் எனும் கனவு

அருகாமையில் உள்ள நகரத்தின் நெரிசல்களை தொலைத்திருந்த அந்த கிராமத்தின் பசுமையை ஊடறுத்துச் சென்று கொண்டிருந்து அச்சாலை. நண்பகல் வெயிலும், பசுமையும் சேர்ந்து ஆள் அரவமற்றிருந்த அத்தார்ச் சாலையின் பளபளப்பை மெருகேற்றியிருந்தன. சாலையின் ஒரு முனை முடிவற்று சென்று பசுமையை முழுதும்  போர்த்தியிருந்த பெரிய மலையின் அடிவாரத்தை தொட்டு, அதன் முகட்டிலிருக்கும் தெய்வத்தை நோக்கி பயணிக்க எத்தனிப்பது போலிருந்தது. ரம்யமான இப்பொழுதின் அமைதியை சன்னமாக கிழித்தவாறு புகழேந்தி தன்னுடைய மோட்டார் சைக்கிளில், அந்த சாலையில் பயணித்துக் கொண்டிருந்தான். அணிந்திருந்த… Continue reading முதல்வன் எனும் கனவு

மின்சாரக் கனவும் துறவறமும்

பெரும் மழையை, தன் கூம்பின் வழியாக மேகங்களைத் துளைத்து பெய்ய வைத்தது போல் கம்பீரமாக நனைந்து கொண்டிருந்தது அந்த சர்ச். பிரார்த்தனை அறை முழுவதும், சற்று நேரத்திற்கெல்லாம் கன்னியாஸ்திரிகளாக போகிற நவ கன்னியர்களால் நிரம்பியிருந்தது. தனக்கு முன்னால் இருப்பவர்கள் ஒவ்வொருவராக தங்கள் முகத்தில் எந்தவித சலனமும் அற்று தங்களை முழுமனதுடன் ஆண்டவரிடம் ஒப்படைக்க, ப்ரியாவின் மனதில் இருந்த குழப்பம் அவள் முகத்தின் சலனமின்மையை கலைத்திருந்தது. "பிரியா…." என்ற அலறலும் "ப்ரியா அமல்ராஜ்…" என சன்னமாக  குரலும் ஒரே… Continue reading மின்சாரக் கனவும் துறவறமும்

இந்தியாவின் இரண்டாவது சிற்பி

எல்லா சிக்கல்களும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக தீர்க்கப்பட்டு தேவையான உள்கட்டமைப்புப் பணிகள் முடிவுக்கு வந்து கொண்டிருக்கிறது. அன்றைய தொலைத்தொடர்பு துறையின் அமைச்சரான சுக்ராம் பிரதம மந்திரியின் அலுவலகம் நோக்கி விரைகிறார். பிரதமர் தனக்கு ஒதுக்கிய நேரத்திற்கு முன்பாகவே சென்று காத்திருக்கிறார் சுக்ராம். அவரோடு சேர்ந்து ஒட்டுமொத்த இந்தியாவும் காத்திருக்கிறது, இந்தியாவின் முதல் கைப்பேசி அழைப்பிற்காக.  புன்னகைத்துக் கொண்டே வரவேற்ற நரசிம்மராவிடம் அனைத்துப் பணிகளும் முடிந்து விட்டதாக கூறி இந்தியாவின் முதல் அழைப்பை நீங்கள்தான் மேற்கொள்ள வேண்டுமென்கிறார். அதே புன்னகையுடன்… Continue reading இந்தியாவின் இரண்டாவது சிற்பி

மகளின் திகில் சாலை

பீனா மிக விரைவாக நடந்து கொண்டிருந்தாள். ஆள் அரவமற்ற அச்சாலையில் அந்தி சாய்ந்து கொண்டிருந்தது. எந்நேரத்திலும், அச்சாலையை இருள் கவ்விக் கொள்ளலாம். திடீரென முன்பின் தெரியாத ஒருவன், தன் முன்னால் ஒரு பெண்ணை கொலை செய்து கொண்டிருப்பதைக் கண்டு உறைந்து போகிறாள். இது கதைகளில் வரும் திகில் சாலையோ என்று அஞ்சி நடுங்குகிறாள். அவனுடைய திடகாத்திரமான தோற்றமும், நீல நிறக்கண்களும், அணிந்திருந்த கருப்பு நிற ஷூவும், பீனாவின் பயத்தை மேலும் அதிகமாக்கியிருந்தது. சற்று நேரத்தில் அச்சாலை மீண்டும்… Continue reading மகளின் திகில் சாலை

மௌனராகம்

"கண்டிப்பாத் தொடணுமா…" என எரிச்சலும், இயலாமையும் ஒன்று சேரத் தந்த கோபத்தில் தன் பெரிய உருண்டை விழிகள் கலங்கிச் சிவக்க காரினுள் அருகில் அமர்ந்திருந்த கணவனிடம் கேட்கிறாள். அவளின் கோபத்தை பொருட்படுத்தாமல்  " ஆமாம்…உனக்கு நான் ஏதாவது வாங்கித் தரணும்னு ஆசை.." என்கிறான் கணவன் தன் ஆட்காட்டி விரலையும், நடுவிரலையும் அவளை நோக்கி நீட்டியவாறு. ஒரு விரல் புடவைக்கானது; இன்னொன்று நகைக்கானது.  "எனக்கு விவகாரத்துதான் வேணும். வாங்கித் தருவீங்களா? அது இந்த கடைல கிடைக்குமா?..." என உள்ளுள்… Continue reading மௌனராகம்

தளபதி – தாயுமானவன்

ஆற்றங்கரையில் அமைந்திருக்கும் கோயில்கள், தன்னுடைய அத்தனை சலசலப்பையும் அவ்வாற்றிற்கு அளித்து விட்டு அமைதியைத் தத்தெடுத்துக் கொண்டவை. அந்த பேரமைதியை, தன் நீராவியை வெளியேற்றும் விசில் ஓசை வழியாக சன்னமாக கிழித்துப் போடுகிறது, வெகு தூரத்தில் சென்று கொண்டிருக்கும் ஒரு ரயில் வண்டி. பிரகாரத்தில் எதிரெதிராய் நின்றிருந்த அந்தத் தாயும், மகனும் அந்த ஓசை வந்த திசை நோக்கி ஒரு சேரத் திரும்புகிறார்கள். தட்டில் தீபாராதனையுடன், அக்கோவில் தெய்வத்தின் தரிசனத்தை ஏந்தியிருக்கும் குருக்கள் இவர்களிருவரையும் ஒன்றும் புரியாமல் மாறி… Continue reading தளபதி – தாயுமானவன்

பாபநாசமும் நீதியும்

தன் பதவி அல்லது தொழில் தந்த இறுமாப்பு போர்வை கலைந்து, இல்லை, கலையப்பட்டு பாபநாச அருவியருகே நிற்கிறார் அந்த பணம் படைத்த அல்லது பணத்தின் அருமை புரியாத மகனின் தாய். தன் மகன் இன்னமும் உயிரோடு இருக்கமாட்டானா என்ற பரிதவிப்பு, தன் பையனை சரியாக வளர்க்கவில்லை என்ற இயலாமை, இவை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக தன்னுடைய இறுமாப்பை கலைத்துப் போட்ட அந்த பாசக்கார தந்தையின் புத்திசாலித்தனம் என எல்லாம் சேர்ந்து அத்தாயின் உடலை குறுக்கியிருந்தது. அத்தாயின் நடுக்கத்தில், அந்த… Continue reading பாபநாசமும் நீதியும்