விஷ்ணுபுரம் விருது விழா 2018 -Day 1-Part 1

IMG_9210

தன் இரண்டு உள்ளங்கைகளையும் கைதட்டுவது போல் இணைத்து “எனக்கு இந்த ஆய்வும் புனைவும் இப்படித்தான் ஒட்டியிருக்கு. இப்படி இரண்டும் struck ஆகிப்போனது தான் என் கோளாறுன்னு என் வீட்டுக்காரம்மா கூட சொல்றாங்க” என்று ஒட்டிய உள்ளங்கைகளை பிரிக்க முயன்று தோற்பதுபோல் பாவனை காட்டினார் விஷ்ணுபுரம் விருதுவிழாவின் நாயகன் ராஜ்கௌதமன். “ஆனா..இதுதான் எனக்கு பிடிச்சிருக்கு…” என ஒட்டியிருந்த கைகளை பிரித்து இடதுதோளை உடம்போடு ஒட்டிக்கொண்டு, இடதுகை சுட்டுவிரலை மட்டும் உயர்த்தி, வலது தோளை சற்றுத் தாழ்த்தியது, பெரிய மேடைகளில் இதுவரை பார்த்திராத ஒரு வித்தியாசமான உடல்மொழி. அவரது பேச்சுமொழியும் அப்படித்தான் இருந்தது. ஆனால் இரண்டிற்கும் அப்படியொரு ஒத்திசைவு. இடதாகவும் வலதாகவுமற்றவர்கள் இரண்டு கெட்டான பார்க்கப்படும் சமகாலச்சூழலில்,

மார்க்ஸிய மற்றும் பின்நவீனத்துவ கோட்பாடுகளோடு தன் உள்ளுணர்வையும் புனைவுத் தன்மையையும் துணைக்கு அழைக்கும் இவர்போன்ற நடுநிலையான தமிழ்பண்பாட்டு ஆய்வாளர்கள் ஒரு கலங்கரை விளக்கமே.

IMG_9344

IMG_9308

இலக்கியச் சரடில் விடுபட்ட முத்துக்களை கண்டெடுத்து கோர்ப்பதில் வல்லவர்களான, விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டத்தினர், ராஜ்கௌதமனை கண்டடைந்ததில் வியப்பொன்றுமில்லை. 2010ல் வெறும் தயிர்சாதத்துடன் தொடங்கிய இம்மகத்தான பணி இந்த ஒன்பதாவது வருடத்தில் 200 பேர் தங்கி 500 பேர் பங்கேற்கும் இலக்கியத்திருவிழாவாக மாறிப்போயுள்ளது. மார்க்சியர் கோவை ஞானி போன்றவர்களின் இதுபோன்ற ஆரம்ப காலத்து இலக்கியச் செயல்பாடுகளை ஒரு இயக்கமாக விரித்து முன்னெடுத்துச் செல்லும் எழுத்தாளர் ஜெயமோகனை ( ஜெமோ) ஆதர்சமாகக் கொண்ட விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டம் தமிழ் இலக்கியத்திற்குக் கிடைத்த பெருங்கொடை.

IMG_9259

IMG_8217

2016ன் டிசம்பரின் இறுதிவாரத்தில் ஒருநாள் உடம்பிலுள்ள கற்களை உடைத்தெறியும் பட்டறைகள் நிறைந்த அந்த மதுரையின் தெருவிலுள்ள ஒரு ஹோட்டலில் எதிர்பாராதவிதமாக எழுத்தாளர் வண்ணதாசனை சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிட்டியது. விஷ்ணுபுரம் விருது விழா முடிந்து ஓரிரு நாட்களாயிருந்தது அப்போது. ஜெமோவின் வாசகர் என்று என்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டதும், “கோயம்புத்தூர் வந்திருந்தீங்களா?” என்பதே அவருடைய முதல்கேள்வியாக இருந்தது. அந்த வருடம் அவருக்குத்தான் விஷ்ணுபுரம் விருது வழங்கப்பட்டிருந்தது. சந்தித்த ஓரிரு நிமிடங்களிலேயே அவர் கதைகள்போல் மனதில் வாஞ்சையாக ஒட்டிக்கொண்டார். நிகழ்வுக்கு போயிருந்தால் இதுபோ‌ன்ற நிறைய தருணங்கள் கிட்டியிருக்கும். அடுத்த வருடமும் இப்பெரு நிகழ்வை தவறவிட்டேன்.

இம்முறை 2 மாதங்களுக்கு முன்பே திட்டமிட்டும் சென்னையிலிருந்து கிளம்பிய இரண்டடுக்கு குளிரூட்டிப் பெட்டியில் தரையில் படுக்கும் வாய்ப்புதான் கிடைத்தது. மனைவியையும், மகளையும் திண்டுக்கல்லில் விட்டுவிட்டு கோவை கிளம்பியபோது மணி காலை ஒன்பதைத் தொட்டிருந்தது. இன்னும் அரை மணிநேரத்தில் ராஜஸ்தான் சங்கத்தில் நிகழ்வுகள் தொடங்கியிருக்கும். கூகுள் வழிகாட்டியோ, அச்சங்கமிருக்கும் ஆர்.எஸ்.புரம் போய்ச் சேர்வதற்கு இன்னும் 166 கி.மீ என்று காட்டியது. அன்று காலை முழுதும் நடக்கப்போகும் வளர்ந்து வரும் எழுத்தாளர்களான கலைச்செல்வி, சரவணன் கார்த்திகேயன் மற்றும் சரவணன் சந்திரனின் கலந்துரையாடலை தவறவிடப்போகிறோம் என்ற எரிச்சலை ‘நினைவோ ஒரு பறவை…விரிக்கும் அதன் சிறகை…’ என்று 80களின் இளையராஜா சற்று குறைத்தார்.

IMG_7837

IMG_8207

90களில் கல்லூரி காலங்களில் கோவையிலுள்ள CIT கல்லூரியின் வருடாந்திர கலைநிகழ்ச்சியான Harmonyக்கு சென்றது நினைவடுக்களிலிருந்து மேலெழுந்து வந்தது. சில பொருளாதாரக் காரணங்களால், படிக்க வாய்ப்புக் கிடைத்தும் தவறவிட்ட கல்லூரியிது. அந்நினைவுகளை மீண்டும் கீழடுக்குக்கு அனுப்பிவிட்டு, அந்த பிப்ரவரி மாதத்திலும் ஆட்டிப்படைத்தக் குளிரில் குளிப்பதற்குக் கூட மனமில்லாமல் அக்கல்லூரி வளாகத்தில் இரண்டு நாட்கள் உலாவிய நினைவுகளை மட்டும் மேலடுக்கில் வைத்துக் கொண்டேன். அதற்குப் பிறகு இப்போது தான் கோவை நோக்கிய பயணம். அந்த குளிரெல்லாம் இப்போது விட்டுப் போய்விட்டதென்று கோவை நண்பர்கள் சொல்லியும் சில குளிராடைகளை எடுத்து வைத்திருந்தேன். கிட்டத்தட்ட 3 மணிநேரப்பயணத்திற்குப் பிறகு கோவையை நெருங்கியபோது மணி 12த் தொட்டிருந்தது. சென்னையின் டிசம்பர் மாதக்குளிர்கூட அங்கில்லை. மென்வெயில் சற்றே சுட்டெரித்தது.

சில நிமிடப் பயணங்களில் தெருவுக்குத் தெரு வித்தியாசம் காண்பிக்கும் சென்னையின் பன்முகத்தன்மையின் ஒழுங்கீனங்கள் ஏதுமற்று கோவையின் தெருக்கள் எல்லாம் ஒன்றுபோலிருப்பது போலத் தோன்றியது. வண்டியின் இயந்திரம் எந்நேரத்திலும் எரிபொருள் வேண்டி கூவும் நிலையிலிருந்தது. எங்களுடைய இயந்திரமும்தான். இரண்டையும் நிரப்பிவிட்டு நிகழ்வு நடக்கும் ராஜஸ்தான் சங்கத்தை அடைந்தபோது மணி 1.30த் தொட்டுத் தாண்டியிருந்தது. காலை அமர்வுகள் அனைத்தும் முடிந்து மதிய உணவிற்காக நிகழ்வு நடக்கும் முதல்தளத்திலிருந்து ஒவ்வொருவராக கீழிறங்கி வந்து கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியிலிருந்த பெட்டியை எடுத்துவிட்டு சாரதிக்கும் வண்டிக்கும் விடை கொடுத்துவிட்டு, சில நிமிட ஆரம்பத் தடுமாற்றங்களுக்குப் பிறகு வித்தியாசமான அக்கட்டிடத்தின் வரைபடம் புலப்படத் தொடங்கியது. கூகுளைப் போல எல்லா இடத்திலும் வழிகாட்டுவதற்கு ஏதாவதொன்றைத் தேடும் பழக்கத்திற்கு வந்திருக்கிறோம். இப்படி அனைத்தையும் out source செய்து விட்டால் நம்முடைய உடம்பின் பாகங்கள் அனைத்தும் பயனற்று நாம் ‘மச்ச’ அவதாரத்திற்கே திரும்பி விடுவோம் போலுள்ளது. பரிணாம வளர்ச்சிக்கு சரியான எதிர்ப்பதம் என்னவென்று தெரியவில்லை. Devolution? ஆனால் அது ஏற்கனவே நடந்து கொண்டிருப்பதுபோல் எனக்கொரு பிரம்மையுண்டு.

IMG_8405

முகப்புப் படிகளில் ஏறியவுடனே நம்மை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் பிரமாண்ட அரங்குகளைப் போலன்றி ஒரு நீண்ட செவ்வக வடிவிலான சுவற்றோவியம் நம்மைத் தடுத்து ஆச்சரியப்படுத்துகிறது. அதையொட்டி இடதுபுறம் மேலேறிச் செல்லும் படிக்கட்டுகள் சென்றடையும் இடைமட்டத் தளத்தில் உணவருந்தும் அறையிருந்தது. அங்கே பெட்டியோடு நின்றிருந்த எனக்கு சாகுல் தங்கும் அறைக்குச் செல்லும் வழியைக் காட்டி மீனாவிடம் என் வருகையைப் பதிவு செய்யுமாறு வலியுறுத்தினார். இந்நிகழ்வை தாங்கிப்பிடிக்கும் தூண்களில் சிலர் இவர்கள் என்று தெரிய ஆரம்பித்தது. சாகுலின் இந்தக் கரிசனம் நெருங்கிய நண்பர் அல்லது உறவினர்களின் கல்யாண நிகழ்வை நினைவுபடுத்தியது. முத்து என்று அறிமுகம் செய்து கொண்ட என்னிடம் “லண்டன் முத்துவா? என்று வினவியவரிடம் “ இல்லை. ‘முத்துச்சிதறல்’ முத்து “ என்றேன். ஜெமோவின் வாசிப்பு தந்த அடையாளமிது.

IMG_8141

சற்றுநேரத்தில் அங்கு பரபரப்போடு வந்த ஜெமோவிடம் காலதாமதத்திற்கான காரணத்தை தயங்கித் தயங்கி சொல்லியதும் என்னைச் சாப்பிடச் சொல்லிவிட்டு மீண்டும் பரபரக்க ஆரம்பித்தார். சற்று அருகில் ஸ்டாலின் ராஜாங்கத்தைச் சுற்றி ஒரு பெரிய கூட்டம் கூடியிருந்தது. உருவத்திற்கு சற்றும் சம்பந்தமில்லாத கணீர் குரல். இப்படி பேசிப்பேசியே உடல் சிறுத்தவர் போல இருந்தார். இந்த இரண்டு நாட்களிலும் அவரைச் சுற்றி எப்போதும் ஒரு வாசகர் கூட்டம் இருந்து கொண்டே இருந்தது. விழா நாயகன் ராஜ்கௌதமன் அவர்களின் சமகாலத் தொடர்ச்சி இவர். மிக முக்கியமான பண்பாட்டு கள ஆய்வாளர். ஜெமோவால் பெரிதும் மதிக்கப்படுபவர். இவரை மட்டுமல்ல, தீவிர களப்பணியாளர்கள் அனைவரையுமே பெரிதும் மதிப்பவர். என்னால் முடியாததை அவர்கள் செய்கிறார்கள் என்பார்.

அந்த வளாகத்தினுள்ளேயே இருந்த பக்கத்து கட்டிடத்தில் தங்கும் அறைகள் இருந்தன. அனைத்து வசதிகளையும் உள்ளடக்கிய விசாலமான தனித்தனி அறைகள். மூன்றாவது தளத்திலிருந்த எனக்கான அறையை மீனாவிடம் உறுதி செய்து கொண்டு பெட்டியை அங்கு கிடத்திவிட்டு கீழிறங்கியபோது சரவணன் சந்திரனை வாசகர்கள் சூழ்ந்திருந்தார்கள். நானும் சென்னை வட்டத்தைச் சேர்ந்த சிவகுமாரும் வள்ளியப்பனும் அவர்களோடு சேர்ந்து கொண்டோம். தன்னுடைய ‘சுபிட்ச முருகன்’ நாவல் பற்றியும் கிட்டத்தட்ட 4000 சொற்கள் அடங்கிய தன்னுடைய முகநூல் பற்றிய பதிவுகளையும் சுவாரஷ்யமாக விளக்கிக் கொண்டிருந்தார். காலையில் நடந்த இவருடைய கலந்துரையாடல் இதைவிட சுவாரஸ்யமாக இருந்திருக்கும் என்று தோன்றியது. மணி 2.30த் தொடவிருந்தது. அடுத்த நிகழ்வுக்காக அரங்கம் தயாராய் இருந்தது. ஒரு 500 பேர் வசதியாக அமரலாம். நெருக்கியடித்தால் ஒரு 600 பேர் அமரலாம். அனைவரின் மூச்சுக்காற்றையும் பரவலாக்கி விடும் வகையில் மிக உயரத்திலிருந்தது மேற்கூரை. முதன்மை நிகழ்வுகளுக்கான பெருமேடைக்கு சற்று முன்னால் ஒரு நான்கு பேர் மட்டும் அமரும் வகையில் செயற்கையாக ஒரு சிறுமேடை அமைக்கப்பட்டிருந்தது, கலந்துரையாடல்களுக்காக.

IMG_8108

IMG_7872

ஸ்டாலின் ராஜாங்கம் – காந்தியை நான் படிக்கத் தேவையில்லை

IMG_8366

நிகழ்வு ஆரம்பிக்கும்போது சரியாக மணி 2.30த் தொட்டிருந்தது. இந்த வரியை அனைத்து நிகழ்வுகளுக்கும் நான் எழுதவேண்டியிருக்கும். அத்தனை இராணுவ ஒழுங்கு நிகழ்வுகளை ஒருங்கிணைப்பதில். விஷ்ணுபுரம் இலக்கியவட்டத்தின் நிபுணத்துவம் ஆச்சரியமான ஒன்று. பெரும்பாலான இலக்கிய வட்டங்கள் வெறும் வட்டங்களாகவே(பூஜ்யம்) மாறிப்போவது இந்த ஒழுங்கு வளர்த்தெடுக்கும் நிபுணத்துவம் கைகூடாமல் போவதால்தான். அரங்கு முழுதும் நிரம்பியிருந்தது. அமைதியான அந்த அரங்கின் மேடையில் கடலூர் சீனுவால் அமரவைக்கப்பட்ட ஸ்டாலின் தன்னுடைய கணீர் குரலில் அயோத்திதாசர் பற்றி பேச ஆரம்பித்தார்.

IMG_8504

IMG_7960

19ம் நூற்றாண்டில் தமிழ் பண்பாடு மறுவரை செய்யப்பட்ட பிரிட்டிஷ் ஆட்சி காலத்தை தமிழ் இலக்கியத்தின் மறுமலர்ச்சி காலகட்டம் எனலாம். ஆனால் இந்த மறுமலர்ச்சியை பெரும்பாலும் கையிலெடுத்த பிராமண-சத்திரிய-வேளாள கூட்டணியின் குறைபாடுகளையும் திரிபுகளையும் சுட்டிக்காட்டுபவராக அயோத்திதாசர் இருந்ததை விளக்கினார். வணிகர்களுக்கான மதமான சமணம் தமிழ் மேல் கொண்டிருந்த செல்வாக்கை மறைப்பதாகத்தான் இருந்தது இம்மறுமலர்ச்சி. குறிப்பாக சமண மொழியான பிராகிருதத்தின் ‘திரி’ சைவத்தின் தனித்தமிழ் இயக்கத்தால் ‘திரு’ என மாற்றப்பட்டது. திரிகுறள், திருக்குறள் ஆனது என நூல் தொடங்கி ஊர்ப்பெயர்கள் வரை சுட்டிக்காட்டினார்.

IMG_8232

பெரும்பாலும் தலித் சமூகத்தினருக்கு எதிரியாகவே சித்தரிக்கப்படும் காந்தியைப் பற்றி நான் வாசிக்க வேண்டியதில்லை என்று ஒருவரின் கேள்விக்குப் பதிலாக அளித்தார். பெரும்பாலும் முன்முடிவுகளையும் ஊகங்களையும் தரவுகளின் அடிப்படையில் நான் உதறியிருக்கிறேன் என்ற ஸ்டாலின், அதற்கு உதாரணமாக காந்தியின் மேல் தன் சமூகம் வழியாக கொண்டிருந்த முன்முடிவுகளை எவ்வாறு கள ஆய்வில் தான் கண்கூடாக கண்ட ஹரிஜன் இயக்கதின் விளைவுகள் மாற்றின என்பதைக் கூறினார். இந்து முஸ்லிம் ஒற்றுமையை சீர்குலைத்த முஸ்லிம்களுக்கான இரட்டை வாக்குரிமை தலித்துகளுக்கு வேண்டாம் என அம்பேத்கரின் பூனா ஒப்பந்தத்தை தோல்வியுறச் செய்திருந்தாலும், அதை ஈடுகட்டுவதற்காக அவர் ஆரம்பித்த ஹரிஜன் இயக்கத்தால் நாடெங்கிலும் தலித்துகளுக்கு கிடைத்த நன்மைகள் மிக முக்கியமானவை என தரவுகளின் வழி உணர்ந்ததால், நான் காந்தியைப் பற்றி செவிவழியோ அல்லது படித்தோ தெரிந்து கொள்ள வேண்டியதில்லை என்றார்.

நம்பிக்கையான உடல்மொழியும், கணீர் பேச்சு மொழியும் அவருடைய கள ஆய்வுப்பணிகளிலிருந்து கிட்டியவை. இதுவே அவரை இதுபோ‌ன்ற கலந்துரையாடல்களை எதிர்கொள்வதில் எழுத்தாளர்களைவிட ஒருபடிமேல் வைக்கிறது. இதற்கு முத்தாய்ப்பாய் இதுவரை எழுதப்பட்ட தலித் வரலாறுகள் ஒன்றை நிரப்பியோ, மற்றொன்றை எதிர்த்தோதான் எழுதப்பட்டுள்ளது என்றும்; ஆனால் ஒரு முழுமையான தலித் வரலாறு இதுவரை எழுதப்படவில்லை என்றும்; அதை எழுதும் தகுதியுள்ளவராக உங்களை மட்டும்தான் நான் சொல்வேன் என்று ஜெமோ கூறியதை நம்பிக்கையான புன்னகையோடு ஏற்றுக்கொண்டார்.

ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் நீண்ட சுவாரஸ்யமான பதில்களை அளித்ததில் நொடிகளில் நிகழ்வுக்கான ஒட்டுமொத்த நேரமும் முடிந்தது போலிருந்தது. நாள் முழுவதும் பதிலளிப்பதற்குத் தேவையான ஆற்றலோடும் அறிவோடும் ஸ்டாலின் இருந்தாலும், ஒருங்கிணைப்பாளர்களுக்கு அடுத்த அமர்வு பற்றிய பதற்றம் தொற்றிக் கொள்ள மிக முக்கியமான இந்த அமர்வு அவர்களால் முடிவுக்கு கொண்டு வரப்பட்டு வளர்ந்து வரும் எழுத்தாளரும் கவிஞருமான நரனும், தமிழ் மற்றும் மலையாள இலக்கிய வட்டத்தில் மிகவும் புகழ்பெற்ற கவிஞரும் எழுத்தாளருமான சாம்ராஜ் கூட்டணியின் கவிதைக்கான அமர்வு ‘’அற்புதமாக’ தொடங்கியது. இந்த அற்புதம் என்ற வார்த்தையை வைத்து த.மு.எ.ச வை வச்சு செய்துவிட்டார் பகடிக்கு பெயர்போன சாம்ராஜ்.

IMG_8382

IMG_8393

நரன் சாம்ராஜ் – ஒரு ‘அற்புதக் கூட்டணி’


தொடர்ச்சி
Advertisements

டிசம்பர் கொண்டாட்டம் – Part 2

DSC_1637

https://muthusitharal.com/2018/12/15/டிசம்பர்-கொண்டாட்டம்-part-1/

மணி 12த் தொட்டுக்கொண்டிருந்தது. அந்த சதுர வடிவ அறையிலிருந்த அடர் சிவப்பு நிற இருக்கைகள் மொத்தமாக நிரம்பியிருந்தது. அறையின் கிழக்குப்பகுதியை வெண்திரையும், மையப்பகுதியை தொகுப்பாளர்களும் கணிணிகளும் எடுத்துக்கொள்ள மூன்று திசைகளிலும் ‘ப’ வடிவில் அமர்ந்திருந்த அனைவரும் நான்கு வர்ணங்களாக பிரிக்கப்பட்டிருந்தனர். “என்னது மறுபடியும் வர்ணாசிரமா? “ என்று திராவிடச்சிங்கங்கள் சிலர் முழங்கினர்.

DSC_1542

DSC_1552

DSC_1553

DSC_1559

வழக்கம்போல், எங்களுடைய தொழில்நுட்பப் பிரிவு வங்கிக்கு எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை தல உமா சுருக்கமாக முடித்துக்கொள்ள, அங்கிருந்த தொகுப்பாளர்கள் வெகு இலாவகமாக ஒட்டுமொத்த நிகழ்வையும் தங்கள் கையில் எடுத்துக் கொண்டார்கள். மாலையின் மயக்கத்தில் கடற்கரைக்குச் செல்லவேண்டாமென்று அக்கறையோடு உமா எங்களை கேட்டுக்கொண்டது, எப்படியோ பக்கத்து கட்டிடத்திலிருந்த ‘மருதமலை மாமுனிக்கு…’ கேட்டிருக்கும்போல. மாலையின் மயக்கத்தை ‘’ஏறுமலையேறு…ஈசனுடன் சேரு..” என்று முருகையா கலைக்கப்போகிறார் என்பது தெரியாமல் நிகழ்வுகளில் மூழ்க ஆரம்பித்தோம்.

DSC_1569

அடுத்த இருமணி நேரங்களுக்கு அங்கிருத்த ஒட்டுமொத்த கூட்டத்தையும் தன்பிடியில் எடுத்துக் கொண்ட அந்த இரு தொகுப்பாளர்களின் நிபுணத்துவமும் எங்களை வாய்பிளக்கச் செய்தன.

எல்விஸ் மிக நிதானமாக தன் இறுக்கமான உடல் மொழியாலும், நேர்த்தியான ஆங்கில உச்சரிப்பாலும் அனைவரையும் ஈர்க்க ஆரம்பித்தார் என்றால், லக்ஸயா ஆராவார வகை. அருவி மாதிரி தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் மாறி, மாறி படபடவென கொட்டிக்கொண்டேயிருந்தார். அக்குரலிருந்த துள்ளலும் எள்ளலும், உடல்மொழியில் இருந்த சீண்டலும் எளிதாக அங்கிருந்த ஒட்டுமொத்த கூட்டத்தையும் அவருக்கு தலையசைக்க வைத்தது. இவ்விருவருமே எங்கள் அலுவலகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பது ஒரு ஆச்சரியமான விஷயம்தான். தன்னுடைய பொழுதுபோக்கையும் ஒரு தீவிர செயல்பாடாக மாற்றிக் கொண்டவர்களால் மட்டுமே, அதற்குரிய நிபுணத்துவத்தைப் பெறமுடியும் என்பதற்கு இவ்விரு தொகுப்பாளர்களும் ஒரு உதாரணம்.

DSC_1554

DSC_1557

10 பேர் இருக்கும் ஒரு அணியிலேயே 20 வாட்ஸ்அப் குழுக்கள் முளைக்கும் சமகாலச்சூழலில், அனைவரையும் கலையாமல் ஒரே இடத்தில் தக்கவைப்பது மிகச் சிரமமான காரியம். ஆனால் , தங்கள் கைவசம் இருந்த சுவாரஸ்யமான விளையாட்டுக்களால் இரு தொகுப்பாளர்களும் அங்கிருந்தவர்களின் எல்லைகளை கரைத்து ஒன்றாக்க முடிந்தது. ஆரம்பத்திலேயே தடாலடியாக ஒவ்வொரு வர்ணத்தின் தலைவருக்கும் ‘ஆள் கடத்தும்’ பொறுப்பு கொடுக்கப்பட்டது. அனைத்து வர்ணங்களும் தங்கள் இருக்கையிலிருந்து எழுந்து பரபரப்பாகினர்.

DSC_1576

அறைமுழுதும் ஆராவாரமும் கூச்சலுமாக ஒவ்வொரு அணியினரும் தரையில் நீண்ட வரிசையில் அமர்ந்தனர். தரையில் இப்படி சம்மணமிட்டு உட்கார்ந்து வெகு நாட்களாகியிருக்கலாம் சிலருக்கு. வரிசையின் ஒரு முனையிலிருந்து மறு முனைக்கு அண்ணாந்து படுத்தவாக்கில் இருக்கும் ஒருவரை கடத்தும் இந்த விளையாட்டை ‘Passing the Person ‘ என்றார்கள். முதலில் கொஞ்சம் பயம் எழுந்தாலும், கடத்தப்படவேண்டியவர் காற்றைவிட எடை குறைவாக இருந்ததாலும், நானிருந்த காவி வர்ண அணியின் தல ஜெரோம் எங்களை உற்சாகப்படுத்துகிறேன் என்ற பேரில் ஏத்திவிட்டதாலும் பயம் குறைந்தது. பல்லக்கில் பயணிப்பதுபோல அசைந்து மிதவேகத்தில் கடத்தப்பட்டார் அந்த காற்றின் மைந்தன். இப்படி ஒவ்வொரு அணியினரும் ஒருத்தரை கடத்தி முடிக்க, எந்த வர்ணத்தின் ஆள் முதலில் கடத்தப்பட்டார் என்பதில் இருந்த குழப்பத்தால் அறை முழுதும் அலறியது, ‘ஜாக்சன்…ஜாக்சன்..’என்று ஒருபக்கமாகவும்; ‘விஜய்..விஜய்…’ என்று ஒருபக்கமாகவும்.

DSC_1591

DSC_1590

DSC_1599

DSC_1600

சிறிது நேரத்தில் குழப்பம் வடிந்து அறை தன் அமைதிக்கு மீண்டது. ஆனால் அனைவரின், மனதிலிருந்த உற்சாகமும் தற்போதைக்கு வடிவதாக தெரியவில்லை. நிரம்பி முகத்தில் புன்னகையாக நுரைத்துக் கொண்டேதான் இருந்தது. அடுத்து, வேடிக்கையான சில நடன அசைவுகளைக் கொண்ட காணொளிக்கு (Video) தோதாக ஆடமுயன்று தோற்றனர் ஒவ்வொரு வர்ணத்தினரும். வயிற்றில் மணியடிக்க ஆரம்பித்தது. மணியும் சற்று நேரத்தில் 2த் தொட இருந்தது. சாப்பாட்டிற்கான அழைப்பும் வந்தது. அறையிலிருந்து வெளியேறி மீண்டும் தரைதளத்தை அடைந்தோம்.

DSC_1611

DSC_1613

சில ரொட்டிகளை, கோழிக் குழம்பில் நனைத்து மென்று விழுங்கிக் கொண்டே, அங்கிருந்தவர்களிடம் சற்றுபேசி விட்டு வெளியே வந்தபோது சற்றே வெம்மையாக இருந்தாலும், முகத்தில் வருடிய வெளிக்காற்று அப்போதைக்கு மிகவும் அவசியமாக இருந்தது. கால்கள் தன்னையும் அறியாமல் கடற்கரை நோக்கி தள்ள ஆரம்பித்தது. உண்ட களைப்பா, அறையில் அலறிய களைப்பா என்பதறியாத ஒரு மோனத்தில் உடலும் மனமும் இ்ருந்தது.

நமக்குள்ளிருக்கும் நாமறியாத விஷயங்களை பொறுக்கி எடுப்பதுதான் தியானம் என்கிறார்கள். அப்படிப் பார்த்தால் இதுபோன்ற கூட்டுச் செயல்பாடுகளும் ஒருவகையான தியானம்தான் என்று எண்ணத்தோன்றியது. நவீனம் என்ற பெயரில் நாம் தொலைத்த பாரம்பரியமான திருவிழாக்கள் நினைவுக்கு வந்துபோயின.

கடற்கரையிலிருந்து திரும்பி மீண்டும் நடந்த ஆர்பாட்டங்கள், நடனங்கள்,பரந்து விரிந்த அப்புல்தரையில் நடந்த ஏமாற்றங்கள்,அதைத்தாண்டியும் 80களின் இளையராஜாவை வைத்துக்கொண்டு நாங்கள் நடத்திய கொண்டாட்டங்கள் என எல்லாவற்றையும் இன்னொரு பகுதியில் எழதவே மனம் எண்ணுகிறது.

ஆட்டம் தொடரும்….

டிசம்பர் கொண்டாட்டம் – Part 1

DSC_1832

“I need a queen from this Group to Play the Game called ‘Queen of Sheeba’…” என புன்னகைத்துக் கொண்டே தொகுப்பாளர் அந்த அறையில் கூடியிருந்தவர்களை சுற்றுமுற்றும் நோக்க, இயல்பாகவே அங்கிருந்த பெண்களின் கைகள் தங்கள் கூந்தலை கோத ஆரம்பித்திருந்தது, எங்கே தன்னை அழைத்து விடுவார்களோ என்ற மெல்லிய பதற்றத்தோடு. அங்கிருந்த ராணிகளின் முகத்தில் சிறு கீற்றாக தோன்ற ஆரம்பித்த வெட்கப் புன்னகை, “All women are Queens only” என்ற அங்கிருந்த கிருஷ்ணரின் வார்த்தைகளில், கண நேரத்தில் வெடித்துச்சிதறி பரவி அறைமுழுதும் நிறைந்தது.

DSC_1557

அங்கிருந்த பசுமையை ஊடறத்து (இரண்டாக வெட்டி) செல்லும் சாலையில் எங்களை ஏந்திச்சென்று கொண்டிருந்தது ‘Ellamman’ஐ (அதாங்க எல்லையம்மன்) துணையாக கொண்ட டெம்போ ஊர்தி. அவசரத்தில் ‘i’ஐ விட்டிருக்கிறார்கள். ஓட்டுநரும் ‘நான்’ஐத் துறந்த ஐயப்பசாமி போலதான் இருந்தார். சென்னையின் எஞ்சியிருக்கும் பசுமை எப்போதுமே கிளர்ச்சியூட்டுவது. வெகுநாட்களுக்குப் பிறகு பசுமை நிறைந்த வண்டலூர் கேளம்பாக்கம் சாலையில் வார இறுதியில் ஒரு பயணம். மேற்சொன்ன அழகிய தருணங்களை உள்ளடக்கிய அலுவலகத்தின் ஆண்டு இறுதி கொண்டாட்டத்திற்காக.

டிசம்பர் மாத சென்னைமேல் காதல் கொள்ளாத சென்னைவாசிகளே இருக்கமுடியாது. வெள்ளம் மற்றும் வர்தா புயலால் கொஞ்சம் பயம் கூடியிருந்தாலும், காதல் இன்னும் குறையவில்லை. இசை, மழை, குளிர், அடர்தாடி முகங்கள் (ஐயப்பன் சீசன்) போன்றவற்றுடன் இதுபோன்ற அலுவலகம் சார்ந்த ஆண்டு இறுதி கொண்டாட்டங்களும் டிசம்பரின் பன்முகங்களில் ஒன்றாகிப் போயிருக்கிறது.

காங்கிரீட் சுவர்கள் அமைத்த செயற்கை எல்லைகளை மீறி வளரத்துடிக்கும் புரட்சி மரங்களை அச்சாலை முழுதும் காணமுடிந்தது. அங்கிருந்த பசுமையில் நனைந்து போயிருந்த கண்கள், திடீரென உலர ஆரம்பித்ததை உணர்ந்த போது, டெம்போ கேளம்பாக்கம் தாண்டி கிழக்கு கடற்கரைச் சாலையில் விரைந்து கொண்டிருந்தது. பசுமைக்கு வழியில்லாத உப்பு நிலங்கள் இருபுறமும் காங்கிரீட் வனங்களாக மாறிபோயிருந்தது. அந்நிலங்களில் எஞ்சியிருக்கும் உப்புத்தன்மையை, முகத்திலறைந்த வெம்மையான காற்று உணர்த்தியது. மணி 11ஐத் தொட்டிருந்நது. அலுவலகத்திலிருந்து கிளம்பி கிட்டத்தட்ட ஒண்ணேகால் மணிநேரமாயிருந்தது. உள்ளிருந்த இருபது பேரும் தங்களுடைய கைப்பேசியின் தொடுதிரையில் மூழ்கிப் போயிருந்தார்கள். பக்ஷிராஜன் நினைவுக்கு வந்து பயமுறுத்தினார்.

எழுத்தாளர் ஜெயமோகனின் ‘சொல்வளர்காடு’ எனும் நாவலில் வரும் சாந்தீபனக் காட்டில், கிருஷ்ணரால் வளர்த்தெடுக்கப்பட்ட சாந்த்யோக் உபநிடதத்தைப் பற்றிய என்னுடைய உரையின் காணொளியைக் ஏற்கனவே கேட்டிருந்த ஶ்ரீராமும் “என்ன முத்து, அடுத்த இலக்கியச் சொற்பொழிவுக்கு ரெடியாய்ட்டிங்க போல” என்று கலாய்த்துக் கொண்டே அயர்ச்சியில் தூங்கிப்போயிருந்தார். செய்வதறியாமல் மீண்டும் கண்களை சன்னல் வழி வீசியபோது உத்தண்டி கோயிலிலுள்ள குளத்தில் ஒருவரை திருமண பாக்கியம் வேண்டி மூழ்கடித்துக் கொண்டிருந்த காட்சி சிக்கியது. கல்யாணத்திற்கு அப்புறம் என்ன நடக்கும் என்பதை குறிப்புணர்த்துவது போலிருந்தது அக்காட்சி.

கிழக்கு கடற்கரை சாலையின் மிக முக்கிய அடையாளமான MGM விடுதியைத் தாண்டியிருந்தது டெம்போ. மணியும் 11.30த் தாண்டியிருந்தது. சற்று நேரத்தில், சாலையின் இடதுபுற ஓரம்வரை நெருக்கியடித்து பிரமாண்டமாய் கட்டப்பட்டிருந்த Landmark Pallava எனும் விடுதியின் நுழைவாயில் எங்கள் டெம்போவை உள்வாங்கிக் கொண்டது. முற்றிலும் வெள்ளை நிறக் கட்டிடங்களால் நிரப்பட்டிருந்த அந்நிலப்பரப்பில் சில்லென்ற காற்றையள்ளி வீசும் கடற்கரை எங்கிருக்குமோ என்று மனம் பதறினாலும், தொண்டையை நனைத்துக் கொள்ள நாக்கிற்கு தண்ணீர்தான் தேவைப்பட்டது. வழக்கமான டிசம்பரின் மென்மையை இழந்து சற்றே சுட்டெரித்தது வெயில்.

தரைதளத்தில் வெள்ளைச் சட்டையும், கருப்பு பேண்ட்டுமாய் நிறைய விடலைப் பையன்கள் நின்றிருந்தார்கள், அவ்விடுதியின் சிப்பந்திகளாக. அவர்கள் கண்களிலிருந்த மிரட்சியும், முகத்திலிருந்த வெட்கமும் எனது முதல் நிறுவனத்தின் முதல் வேலைநாளை நினைவுகளிலிருந்து மீட்டெடுத்தது. இதுபோன்ற நிகழ்வுகளுக்கு இன்னமும் பரிட்சயமாகாத இவர்கள், இங்கு புற்றீசல்போல பெருகிவிட்ட விருந்தோம்பல்(Hospitality) சார்ந்த தொழில்துறைகளில் பணியாற்றுவதற்கு தேவையான மனிதவளத்தை உருவாக்கும் கல்லூரிகளிலிருந்தும் வரவழைக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

வழக்கமான ஆரம்பத் தடுமாற்றங்களுக்குப் பிறகு நிகழ்வுக்கான முதல் தளத்தை அடைந்து அங்கிருந்த லஷ்மி மற்றும் ஶ்ரீராமிடம் வருகையைப் பதிந்து விட்டு அறையில் நுழைந்தவுடன் பருகத் தரப்பட்ட திராட்சைப்பழச்சாறு இதமாக தொண்டையை நனைத்து ‘திராட்சை பழம்போலே…’ என்ற ‘சொர்க்கம் மதுவிலே….’ பாடலின் வரிகளை நினைவுக்கு கொண்டுவந்து ஒரு சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது. கூடவே மென் ரொட்டிகளுக்கிடையே வைத்து தரப்பட்ட பச்சைக் காய்கறிகள் (அதாங்க சேண்ட்விச்) அங்கு நடைபெறப்போகும் நிகழ்வுகளுக்கு தேவையான ஆற்றலை பெறுவதற்கு போதுமானதாக இருந்தது.

அடுத்த இருமணி நேரங்களுக்கு அங்கிருத்த ஒட்டுமொத்த கூட்டத்தையும் தன்பிடியில் எடுத்துக் கொண்ட அந்த இரு தொகுப்பாளர்களின் நிபுணத்துவமும் நம்மை வாய்பிளக்கச் செய்பவை…

The Game….To be continued… .

தொடர்ச்சி…

https://muthusitharal.com/2018/12/19/டிசம்பர்-கொண்டாட்டம்-part-2/

பொறியன் டூடாட்ஓ

images (76)

கைவிடப்பட்ட அந்த விவசாய நிலத்தைவிட்டு சூரியனும் தன் கதிர்களை வெகு விரைவாக விலக்கிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு மாலைப்பொழுது அது. நெல் நாற்றுகளுக்குப் பதிலாக அங்கு நடப்பட்டிருந்த கைப்பேசிகளுக்கு உயிரளிக்கும் நெடிய கோபுரத்தை நோக்கி தன்தோள்களிரண்டும் தளர , நடை தடுமாற, தலைதுவள கைகளிரண்டையும் விரித்து உயர்த்தியவாரே ‘’நன்னயப் புள்ளினங்காள் …” என்று முனகி முழங்கிச் செல்கிறார் ஒரு முதியவர்.

இப்பொன்னுலகமும், பிரபஞ்சமும் பறவைகளால் ஆனது; ஆளப்படுவது என்ற நம்மாழ்வாரின் வரிகளான
“பொன்னுலகாளீரோ புவனமுழுதாளீரோ நன்னயப் புள்ளினங்காள்” என்ற வரிகளை முனங்கிக் கொண்டேதான் பறவைகளின் காதலனும்; காவலனுமாகிய பக்ஷிராஜன் அந்த கோபுரத்தில் தூக்கிட்டு தன்னுயிரைப் போக்கிக் கொள்கிறார். கோபுரத்தினடியிலிருந்து படம்பிடிக்கப்பட்ட அக்காட்சியில் உறைந்திருந்த பார்வையாளர்களின் முப்பரிமாண கண்ணாடியோடு, உடல்துடித்து காலுதற கயிற்றிலிறந்து போய்கொண்டிருக்கும் பக்ஷிராஜனின் முகத்திலிருந்து கழன்று விழும் கண்ணாடியும் திரையைத் தாண்டி வந்து ஒட்டிக்கொள்கிறது. 2.0 வில் வரும் இந்த முதல்காட்சியும்; முதல் வசனமும் பக்ஷிராஜனின் கண்களின் வழியாகத்தான் ஒட்டுமொத்த படமும் பார்க்கப்படவேண்டும் என்பதை குறிப்புணர்த்துவது போலுள்ளது.

2-0-759-2

படம் முழுதும் இயக்குநர் சங்கரின் படைப்பூக்கமும், அதை திரையில் கொண்டு வருவதற்கான அவரது குழுவினரின் அயராத உழைப்பும் மிரள வைத்துக்கொண்டே இருக்கிறது. நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு, பார்வையாளர்களை பெருவாரியாக திரையரங்குகளை நோக்கி ஈர்த்த ஒரு படைப்பு. குறிப்பாக ஒரு மூன்று மணி நேரமாவது கைப்பேசியின் தொடுதிரை தன்னை சீண்டாமல் இருந்ததற்காக நம் விரல்களுக்கு நன்றி சொல்லியிருக்கும். இக்காலத்து கைப்பேசிகளுக்கும் ஒரு பக்ஷிராஜன் தேவை, நம்மிடமிருந்து அவைகளையும் பாதுகாக்க!!!

2-0-movie-review-2

பெரும்பாலும் தங்கள் சொந்த வாழ்க்கையை தான் கொண்ட இலட்சியங்களுக்காகவும் கொள்கைகளுக்காகவும் பரிசோதனைக்கூடமாக மாற்றி, அதை பொதுவெளியிலும் காட்சிப்படுத்தக்கூடிய இலட்சியவாதிகளை உதவாக்கரையாகத்தான் இவ்வுலகம் பார்க்கிறது. புவிமையக் கொள்கையை(Geocentric) மறுத்து, சூரியமையக்கொள்கையை(Heliocentric) முன்வைத்த கலிலியோ முதல் இன்றைய பக்ஷிராஜன் வரை இதற்கு எவருமே விதிவிலக்கல்ல. கலிலியோவைக் காவுகொண்டது, அன்று மக்களை ஆண்ட மதம் என்றால்; பக்ஷிராஜனை இன்று மக்களையாளும் வியாபாரம் காவு கொள்கிறது.

மக்கள் தொடங்கி,வியாபாரிகள், அரசியல்வாதிகள் என நீதிமன்றம் வரை அனைத்து இடத்திலும் உதாசீனப்படுத்தப்படும் இந்த பறவைக்காதலர், இறுதியில் வேறு வழியின்றி தன் உயிரை மாய்த்துக் கொள்கிறார். கைப்பேசிக்கான கோபுரங்களிலிருந்து வெளியேறும் கதிரியக்கத்தால் மாண்டுபோகும் மென்பறவைகளை விட மென்மையானவராய் அக் ஷய் நம்மை வெகுவாய் பாதிக்கிறார். இதுபோன்ற நியாயமற்ற சாவுகளுக்கு பதில்தான் என்ன, என்ற சாமான்யர்களின் கேள்விக்குப்பதிலாக பக்ஷியின் ஆன்மாவும், பட்சிகளின் ஆன்மாவும் சேர்ந்துகொண்டு செய்யும் அதகளமும், அதற்கு உறுதுணையாக இருந்த கிராஃபிக் காட்சிகளும் ‘சாது மிரண்டால் காடு கொள்ளாது’ வகை. கண்டெய்னர் லாரியை பிய்த்துக் கொண்டு, சாரை சாரையாக கைப்பேசிகள் சுவரேறி குதித்து பழிவாங்குவது; வாயில் புகுந்து கொல்வது என சங்கரின் ஒட்டுமொத்த கற்பனைக்கும் அசத்தலான முப்பரிமாண வடிவம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

images (80)

எப்போதுமே எந்திரம்போல் வந்து போய்க்கொண்டிருக்கும் எமி ஜாக்சன் எந்திரமாகவே இங்கு அசத்தியுள்ளார். இந்த நிலா பொம்மை, இங்குள்ள மக்களைப் புரிந்து கொள்ள சினிமா, டிவி, சாப்பாடு மற்றும் Gossip பற்றி தெரிந்து கொண்டால் போதுமென்று நம்மை அசரடிக்கிறது.

images (81).jpeg

images (83)

மேலும் சங்கரைப்போல ரஜினியை ரசிக்கும் இயக்குநர் வேறெவரும் இருக்கமுடியாதென்றே தோன்றுகிறது. சிட்டி, 2.0வைத் தாண்டி வசீகரமான 3.0யையும் ரஜினியாய் உலவவிட்டிருக்கிறார். இந்த குட்டி 3.0 கூடிய விரைவில் அனைத்து பொம்மைக் கடைகளிலும் உலா வரலாம். An Indian brand Toy from Tamil cinema!!! இவர்களிருவரையும் வைத்துக் கொண்டு Holy Crowவாய் நிற்கும் பக்ஷியை துவம்சம் செய்யும் காட்சிகள் கொஞ்சம் அயர்ச்சியைத் தந்தாலும், இதுபோன்ற அறிவியல் மிகைக்கற்பனை (Scince Fantasy) படங்களில் இந்த அம்சங்கள் தவிர்க்கப்பட முடியாத ஒரு விஷயம் தான்.

images (78)

Rajinikanth-cuckoo-crow-akshay-kumar-main

இது அறிவியல் புனைவு(Science Fiction) கதையல்ல என்பதை இப்படத்தின் வசனங்களை சங்கரோடு சேர்ந்து எழுதிய எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் பின்வருமாறு தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்.

அறிவியல்புனைவு என்பதன் விதிகள் மூன்று.

1. அது அறிவியலின் அடிப்படைக் கொள்கைகளுக்கு உட்பட்டதாகவே இருக்கமுடியும்.

2 அறிவியலின் முன்னூகங்களில் [hypothesis] மட்டுமே அது கற்பனையை ஓட்டமுடியும். அதன் நிரூபணவழிமுறை அறிவியல் சார்ந்ததாகவே இருக்கமுடியும்.

3.அறிவியல்புனைவு என்பது வாழ்க்கையின் ஓர் உண்மையை, தத்துவத்தை அறிவியலைத் துணைகொண்டு சொல்வதாகவே இருக்கும். அதன் இலக்கு அறிவியலில் தாக்கம் செலுத்துவதல்ல, வாழ்க்கையை விளக்குவதே.

அறிவியல் மிகுபுனைவுக்கு(Science Fantasy) முதல் இரண்டுவிதிமுறைகளும் இல்லை. அது அறிவியலில் இருந்து குறியீடுகளை, வியப்பும் திகைப்பும் ஊட்டும் கதைகான வாய்ப்புகளை மட்டுமே எடுத்துக்கொள்கிறது. அது ஒருவகை புராணக்கதைதான், அறிவியலை பாவனைசெய்கிறது. அது கேளிக்கையை அளிக்கிறது, கூடவே உருவகங்கள் வழியாகச் சிலவற்றைச் சொல்கிறது. அதன் குறியீட்டுத்தன்மையைக் கொண்டுதான் அதன் அழகியலைக் கணிக்கிறோம்.

ஜுராசிக் பார்க்கில் அத்தனை ஆண்டுகள் கழித்து எப்படி அந்த கொசு உயிரோடிருக்க முடியும் என்று அறிவியல்படி கேள்வி எழுப்பினால் அப்படத்திற்குள் நம்மால் செல்லவே முடியாது. பக்ஷிராஷனின் ஆன்மா எப்படி பறவைகளை துணைகொண்டு அரங்கை நிரப்பும் இராஜாளிப் பறவைபோல உருமாறமுடியும் என்று பகுத்தறிவுக்குட்பட்டு கேள்விகளை எழுப்பும்போது நாம் இப்படத்திலும் நுழைய முடிவதில்லை. சிட்டி போன்ற பொறியன்கள்(Robot) சாத்தியமா என்று அறிவியலால் இன்னும் விளக்கமுடியவில்லை. மேலும் பகுத்தறிவின் எல்லைகளை நன்குணர்ந்தவர்களே சிறந்த அறிவியலாளர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். இது பகுத்தறிவென்றாலே கடவுள் மறுப்பு என்று சுருக்கிக் கொண்டிருக்கும் தமிழகத்து அறிவுஜீவிகளுக்கு புரியப்போவதில்லை.

இவை அனைத்திற்கும் மேலாக இது தமிழ் சினிமா இந்திய சினிமாவிற்கு அளித்துள்ள மிகப்பெரிய கொடை. இது கொண்டாடப்படவேண்டிய தருணமே.

images (82)

images (77)

காந்தி ஆசாரியா?

FB_IMG_1543759466493
பள்ளிக்கூடப் புத்தகத்தின் அட்டைப்படத்திலுள்ள அம்பேத்கரின் நிலைமையை மாரி செல்வராஜ் விவரிக்க விவரிக்க, அவருடைய வேதனை நமக்கும் தொற்றிக் கொண்டது. ஒரு இயக்குனருக்கு இருக்க வேண்டிய மிக முக்கிய தகுதியான உடல் மொழி, அவருடைய ஆழ்மனத்திலுள்ள தாழ்வு மனப்பான்மையை சிதறடித்துக் கொண்டு மேலெழும்பி ததும்பி வழிந்து அங்கிருந்த அனைவரையும் ஆட்கொண்டு உறைய வைத்தது. அந்த உறைந்த கூட்டத்தில் எழுத்தாளர் ஜெயமோகனும் ஒருவர்.

‘பரியேறும் பெருமாள்’ படத்தின் வெற்றியை கொண்டாடும் வகையில் சென்னை கே.கே.நகரிலுள்ள டிஸ்கவரி புத்தக நிறுவனத்தில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த நிகழ்வில் உட்கார இடமில்லாமல், நிகழ்வு நடக்கும் அரங்கத்தையொட்டியிருந்த அறையிலிருந்த புத்தகங்களுக்கு விழியைக் கொடுத்துவிட்டு, அரங்கத்தின் சுவர்களுக்கு செவியைக் கொடுக்க வேண்டியிருந்தது. நாள் தோறும் இளம் வாசகர்களை, இலக்கியம் நோக்கி இழுத்துக் கொண்டிருக்கும் ஜெயமோகன் போன்றவர்களுக்கு இவ்வரங்கு கொஞ்சம் சிறியதுதான். அவரோடு சேர்ந்து மிகச்சிறந்த ஆக்கங்களைத் தந்த இயக்குநர் வசந்தபாலனும் அங்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தார். கூட்டம் அரங்கின் வாசலைத் தாண்டி நிற்க இடமின்றி பக்கத்திலிருந்த புத்தகங்கள் நிறைந்த அறையின் இடைவெளிகளையும் நிரப்பியிருந்தது.

FB_IMG_1543759503909

காந்தி அடிக்கடி கூறி வந்ததைப்போல, மாற்றுத்தரப்புடன் உரையாட மறுக்கும் எந்த சமூகமும் முன்னகர்வதில்லை என்பதே ‘பரியேறும் பரிமாளின்’ சாராம்சமாக இருந்ததை அங்கு பேசிய அனைவரும் ஏதோ ஒரு வகையில் சுட்டிக் காட்டினார்கள். கூட்டம் முடிந்து அரங்கத்தை விட்டு வெளியேறி, அந்த புத்தக அறையில் மீண்டும் சந்தித்துக் கொண்ட மாரி செல்வராஜும் ஜெயமோகனும் கிட்டத்தட்ட ஒரு மணிநேரமாக நின்றுகொண்டே ஆற்றிய அந்த உரையாடல், இன்னமும் அங்கு எஞ்சியிருந்த 30 அல்லது 40 பேருக்கு கிடைத்த அரிய வாய்ப்பு.

FB_IMG_1543759585546

எப்போதுமே பசுமையில் தன் கண்களை நனைத்திருக்கும் கன்யாகுமரி மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த தன்போன்றோருக்கு, திருநெல்வேலி மாவட்டத்தின் சில வறண்ட நிலபரப்புகள் அளிக்கும் சோகத்தையும்; அதன் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் பௌர்ணமி இரவு நேரத்து அழகியலையும் மிக இயல்பாக ஜெமோ விவரிக்க ஆரம்பிக்க, அங்குள்ள மனிதர்களுக்குப் பின்னாலுள்ள சோகங்களையும், இன்னமும் தீர்க்கப்படாமலிருக்கும் நவீன தீண்டாமையின் கோரமுகங்களையும் மாரி விவரிக்க ஆரம்பிக்க அறையிலுள்ள அனைவரையும் உள்ளிழுத்துக் கொண்டது அந்த உரையாடல்.

FB_IMG_1543759548883

தலித் மாணவர்களின் புத்தகத்தில் பிரகாசமாய் ஒளிவீசும் கண்களைக் கொண்ட அம்பேத்கர், தலித் அல்லாத மாணவர்களின் புத்தகத்தில் பார்வையிழந்த குருடனாகவோ; அல்லது ஒட்டுமொத்தமாய் கிழிக்கப்பட்டிருப்பதையோ மாரி நினைவு கூர்ந்தது, அம்பேத்கருக்கு நிகழ்ந்த வரலாற்றுச் சோகம். இதைக் கண்டிப்பாக அந்த மாணவர்கள் செய்திருக்க மாட்டார்கள்; அம்பேத்கரை தலித் சமூகத்தின் தலைவராக மட்டுமே குறுக்கிக் கொண்ட பெரியவர்களின் சிந்தனைக் கோளாறுதான் இதற்கான காரணம் என்று ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்ள முடிந்தது. ஆனால் சமீபத்தில் பதின்மவயது சிறுவர்களால் நடத்தப்பட்ட ஆணவக்கொலைக்கு சாதி வெறியைவிட விமர்சனங்களையோ, கேலிகளையோ, கிண்டல்களையோ தாங்கிக்கொள்ள முடியாத சவலைப்பிள்ளைத்தனம்தான் காரணமென்று மாரி சொன்னபோது மனம் பதற ஆரம்பித்தது. இதுதான் பிற்காலத்தில் சாதிவெறியாகவும் வளர்த்தெடுக்கப்படுகிறது.

எங்கோ சில இடங்களில் நடக்கும் இந்த ஆணவக்கொலைகளை விதிவிலக்குகள் என்றும் புறந்தள்ள முடியவில்லை. ஒரு துளியானாலும் விஷம் விஷமே. அந்தக்காலங்களில் இதுபோன்ற பதின்மவயதுக்காரர்கள் மத்தியில் எப்படியாவதொரு கம்யூனிச தோழர் இருப்பார் வழிகாட்ட என்று ஜெமோ குறுக்கிட்டுச் சொன்னது நிசர்சனமான உண்மை. அதுபோன்ற புரோலட்டேரியன்கள் காட்சிப்பொருளாகிவிட்ட காலமிது. ஆசாரித் தெருவில் காந்தி சிலை இருப்பதாலேயே அவர் ஆசாரிகள் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று நினைத்தவராகத்தான் மாரிகூட இருந்திருந்திருக்கிறார். ஆனால், பரியேறும் பெருமாளின் ஒவ்வொரு காட்சிகளிலும் தான் எடுத்துக் கொண்ட அக்கரையை, எந்த சமூகத்தினரையும் புண்படுத்திவிடக்கூடாது என்பதிலிருந்த உறுதியை விளக்கியபோது அங்கிருந்த அனைவரும் வாய்பிளந்திருந்தோம்.

FB_IMG_1543759528580

புகழ்பெற்ற சமூக ஆராய்ச்சியாளரான ராஜ்கௌதமன் தலித்தியச் செயல்பாடுகளை பின்வரும் நான்காக பிரிக்கிறார்:

1.சாதி ஒழிப்பை மையமாகக் கொண்ட இடதுசாரி வகை

2.தமிழ் மொழி அல்லது இனம் சார்ந்த தமிழ் தேசியம் சார்ந்த வகை

3.அரசின் சலுகைகளை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளும் நடுத்தரவர்க்கம் சார்ந்த மிதவாத வகை

4.சமஸ்கிருதமயமாதல் என்ற இந்து மதத்திலுள்ள சாதிய ஏறுவரிசையில் ஏறிச் செல்லும் வகை.

பெரும்பாலும் பா.ரஞ்சித் தன் படங்களில் வலியுறுத்துவது முதல் இரண்டு வகைமைகளைத்தான். இரண்டுமே ஆதிக்கசக்திகளின் அடித்தளத்தை அசைத்துப் பார்க்கும் முயற்சி. ஆனால் மாரி, இது நான்கும் கலந்த ஒரு கலவை ஒன்றை முன்வைக்கிறாரோ என்று தோன்றுகிறது. ஜெமோ குறிப்பிட்டது போல, தலித் விடுதலை என்பது மானுட விடுதலையை நோக்கிய நகர்வாக இருக்கும் பட்சத்தில் எந்த வகைமையை மாரி சார்ந்திருந்தாலும் அவர் வரலாற்றில் நிலைத்து நிற்பார்.

IMG_20181201_1329450

காற்றின் மொழி – RJக்களுக்கு ஒரு மரியாதை

images (71)

நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் அனைத்து விஷயங்களுமே சரியாக, அதாவது நமக்கு சாதகமாகவே, இருக்கும் என்ற அசட்டு நம்பிக்கையிலேயே வாழ்ந்து மடிந்துவிடத் துடிக்கும் நடுத்தரவர்க்க மனநிலையை காட்சிப்படுத்துவதில் ராதாமோகனுக்கு கிடைத்த மீண்டுமொரு வெற்றி. இம்முறை, அருகிக் கொண்டுவரும் வேலைக்கு செல்ல முடியாத மனைவிகளின் பெருமூச்சுக் காற்றை, “Hello…” என்ற வசீகர மொழியாக்கியிருக்கிறார்.

தினமும் பறவைபோல பறந்து துடித்து வாழவிரும்பும் நடுத்தரவர்க்கத்திற்கு ஒவ்வாத மனநிலையைக் கொண்ட ஜோதிகாவை, +2வைக் கூடத் தாண்டாத அவருடைய கல்வியின்மையை காரணம் காட்டி முடக்கிவைக்கிறது அவருடைய நடுத்தரவர்க்க குடும்பம். அதிலிருந்து, தன் கனவுகளைச் சிறகாய் வளர்த்துப் பறந்து விஜி வந்தடையும் இடம் ஒரு பண்பலை வானொலி நிலையத்தின் RJவாக. அதுவு‌ம் இரவில் கிரங்கடிக்கும் வகையில் வாசகர்களின் அந்தரங்க பிரச்சினைகளைப் பற்றி பேசவேண்டிய ‘மதுவுடன் ஒரு இரவு’ எனும் நிகழ்ச்சியின் RJ மதுவாக.

images (73)

கலையாமல் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த வீட்டினை ஒரு குழந்தை நுழைந்து கலைத்துப் போடுவதை போல தன் ருசியான இரவுணவாலும், கிரங்கடிக்கும் குரலாலும், வாசகர்களின் வில்லங்கமான கேள்விகளுக்கு ஒரு தேர்ந்த உளவியலாளர் அளிக்கும் தீர்வுகளைப் போன்ற முதிர்ச்சி பதில்களாலும், அந்நிறுவனத்தை தலைகீழாக்கி விடுகிறார் விஜி.

150269_thumb_665

தான் ஓட்டும் இரயிலின் முன்பு விழுந்து தற்கொலை செய்து கொள்பவர்களால் உறக்கமின்மையில் தவிக்கும் இரயில் ஓட்டுநரின் கேள்வியாகட்டும்; தான் சந்திக்கும் பெண்களின் கண்களை உற்று நோக்க முடியாமல் அவர்களின் மார்பகங்களையே அளவெடுக்கும், பெண்களுக்கான உள்ளாடை விற்பனைக்கு நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் ஒருவரின் கேள்வியாகட்டும்; RJ மதுவாக விஜி தன்னுடைய மாறாத அதே கிரங்கடிக்கும் குரலில் அளிக்கும் பதில்கள் புத்துணர்ச்சி மருந்து. தங்களுடைய சோகங்களை, பிரச்சினைகளை, குறிப்பாக தங்களுடைய தனிமையையும் பகிர்ந்து கொள்ளும் வாசகர்களுக்கான நிகழ்ச்சியாகிப்போகிறது விஜியின் ‘மதுவுடன் ஒரு இரவு’.

201811172137183331_Katrin-Mozhi-in-cinema-review_SECVPF

வழக்கம்போல் நடுத்தர குடும்பங்களுக்கே உரிய பாசச்சேறு விஜியை மீண்டும் உள்ளிழுத்து முடங்க வைக்க முயல்கிறது. விஜி தன் வேலையை விட்டுவிட முடிவு செய்தவுடன், “இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இக்குழந்தை என் நிறுவனத்தை கலைத்துப் போடக்கூடாதா”என ஏங்குகிறார் அந்நிறுவனத்தின் தலைவி. விஜி போன்ற பெண்களின் ஆதர்சம் இவர். ‘மதுவுடன் ஒர் இரவு’ நான் நடத்தியிருந்தால், “நிறைய இரவு மிருகங்களுக்கு தீனி போட்டிருப்பேன். ஆனா, நீங்க அந்த மிருகங்களுக்குள் உறைந்திருக்கும் குழந்தையை வெளிய கொண்டு வந்துருக்கீங்க” என்று நெகிழ்கிறார் அந்நிகழ்ச்சியின் ஒருங்கிணைப்பாளர். இப்படி படம் முழுதும் மனதில் பதியும் வசனங்கள், இப்படத்திற்கு மிகப்பெரிய உறுதுணை.

images (72)

“என் வீட்டில் வாஷிங் மெஷின் கூடதான் இல்ல. அதுக்காக அந்த இடத்துல உங்க வாஷிங் மெசின கொண்டு வந்து பார்க் பண்ணுவீங்களா என்ன..” என தன் கார் பார்க்கிங்கை உபயோகித்தவர்களிடம் சிடுசிடுக்கும் எம.எஸ். பாஸ்கர்; “நான் தனியா இருக்கேன். அவன் தனிமையில் இருக்கான்” என ரொமான்ஸ் காட்டும் மனோபாலா; ஒரு துடைப்பக்கட்டையை Home Delivery செய்ய தன் மூட்டுவலியை பொருட்படுத்தாமல் இல்லாத நான்காவது மாடிவரை ஏறியிரங்கும் வழியல் மன்னன் மயில்சாமி என படத்தில் வரும் அனைத்து கதாபாத்திரங்களும் ஏதோ ஒரு வகையில் அருமையாக ஜோதிகா என்னும் மையத்துடன் இணைக்கப்பட்டிருப்பது அருமையான திரைக்கதை உத்தி.

images (74)

சேவைப் பொருளாதாரத்தின் விளைவுகள் இப்படம் முழுதும் நுண்பகடி செய்யப்பட்டாலும், அவை தந்திருக்கும் வாய்ப்புகளையும் சரிசமமாக காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். இக்கதையை பெண்ணுரிமை அல்லது பெண்ணியம் என்ற புரட்சிக் கருத்தாங்கங்களுடன் கூடுமானவரை ஒன்றவிடாமல் தடுத்து பிரசார நெடியைத் தவிர்த்திருப்பதால், ஜோதிகாவிடம் சிறைபட்டிருந்த அந்த “Hello…” என்ற வார்த்தை சுதந்திரச் சிறகுகளோடு அவருடைய உதடுகளிலிருந்து உருகி வெளியேறி காற்றில் மிதந்து நம்மையும் கிரங்கடிக்கத்தான் செய்கிறது.

images (75)

மன்றம் – ஒரு சீரிய முயற்சி

https_cdn.evbuc.comimages526255052768939118961original

மிகவும் புகழ்பெற்ற தொழில்நுட்ப வல்லுனரான Zohoவைச் சேர்ந்த ராஜேந்திரன் தண்டபாணியின் கன்னித் தமிழுரையை கேட்கவைத்திருக்கிறது ‘மன்றம்’ என்ற அமைப்பு. தமிழில், இதுபோன்ற பல்வேறு துறை வல்லுநர்களை அழைத்து அவர்களுக்கான மேடையை அமைத்துத்தரும் அமைப்புகள் ஏதும் இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை. தமிழர்களை தமிழில் உரையாற்ற வைப்பதே பெரிய சாதனை என்று சொல்லுமளவுக்கு நாம் தாழ்ந்து போயிருந்தாலும், ஒட்டுமொத்த உரையையும் முடிந்த அளவு தமிழிலேயே ஆற்றவைக்கும் இம்முயற்சி மிகவும் போற்றுதலுக்குரியதே. இதுவரை எனக்குத் தெரிந்து இதுபோன்ற மேடைகளில் தொடர்ந்து தமிழில் உரையாற்றி வரும் சிந்தனையாளர் எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் மட்டுமே. சமீபத்தில் அவருடைய இலக்கியவட்டம் நடத்திய ஒரு நிகழ்வில் அவருடைய உரையை கட்டணம் செலுத்தி கேட்க வேண்டியிருந்தது. ‘மன்றம்’ போன்றவர்களின் முயற்சிகள் இப்படியொரு இலக்கை நோக்கிப் பயணிக்க வாழ்த்துக்கள்.

தன்னுடைய செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence) பற்றிய உரைக்காக,எந்திரனுக்கு, ‘பொறியன்’ என்றொரு தமிழ் வார்த்தையை தேடிக் கண்டுபிடித்திருக்கிறார் ராஜேந்திரன். இப்படி அவர் உரை முழுதும் சுவாரஸ்யங்களுக்கு குறைவில்லை. அதே சமயத்தில் இன்னும் 20 ஆண்டுகளில் பொறியன்கள் தன்னுடைய அடுத்தகட்ட செயற்கை நுண்ணறிவை மனிதர்களின் உதவியின்றி தாங்களே வடிவமைத்துக் கொள்ளும் என்ற பீதியையும் கிளப்பினார்.

ஆரம்ப காலங்களில் மேதைகளிடமி்ருந்து மட்டுமே கற்று தங்களை மேம்படுத்திக்கொண்ட பொறியன்கள், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியின் காரணமாக அனைவரிடமிருந்தும் கற்றுக்கொண்டு மனிதர்களை முந்திச் செல்வது “ஒன்றுபட்டால் உண்டு வாழ்வு” என்பதையே ஞாபகப்படுத்தியது. நாம் இணையத்தில் செலவழிக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் பொறியன்களை நாளொருமேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாக கடவுள் ஸ்தானத்தை நோக்கி நகர்த்துகின்றன என்று கூறி “மனிதனை உருவாக்கியவனை மனிதன் உருவாக்குகிறான்” என்று முடித்தார் ராஜேந்திரன்.

கிட்டத்தட்ட ஒரு நூறு பேர் அமர்ந்திருந்த அந்த குளிரூட்டப்பட்ட அரங்கத்தில் மதியம் 2மணி முதல் மாலை 6 வரை ஐந்து விதமான தலைப்புகளில் நடந்த உரைகள், அனைவரையும் வெகுவாக ஈர்த்து இருக்கையோடு பிணைத்திருந்தது. பெரும்பாலும் இதுபோன்ற உரைகள் இளையவர்களை கவரும் வகையில் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக அமைப்பை மீறி வெற்றிபெற்றவர்களை அழைப்பது வாடிக்கையாக இருக்கும். “இதுபோன்ற விதிவிலக்குகள் எப்போதும் உதாரணங்களல்ல” என்பதை உணர்ந்து அமைப்புக்குள்ளிருந்து வெற்றி பெற்றவர்களுக்கு தொடர்ந்து உரையாற்றும் வாய்ப்பு அளிக்கப்படும் பட்சத்தில் ‘மன்றத்தில் தென்றல் வீசும்’.

https://www.eventbrite.com/e/mandram–tickets-51371592817?aff=ebdssbdestsearch#

சர்க்கார் – மீண்டுமொரு அரசியல் கனவு

images (67)

அரசியல் மாற்றம் வேண்டி இளைஞர்களை இரத்தம் சிந்த அழைத்திருக்கிறார் சர்கார் விஜய். சில அரைவேக்காட்டு கம்யூனிஸ்டுகள் எந்த காலத்தில் மைக்கைத் தொட்டாலும், “நாம் வரலாறு காணாத நெருக்கடியில் இப்போது இருக்கிறோம்” என்று முழங்குவது தான் நினைவுக்கு வருகிறது. மத்தியில் ஆளும் பா.ஜ.க அரசாங்கத்தின் குறைகளை சுட்டிக்காட்டி மெர்சல் செய்துவந்த விஜய்க்கு மாநிலத்தில் ஆளும், ஆண்ட திராவிடக் கட்சிகளை மெர்சல் செய்யும் வாய்ப்பு சர்க்காரில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

IMG_20181111_1959069

“ஒரு 3 மணி நேர சினிமாவுல 60 ஆண்டு கால திராவிட பாரம்பரியத்த ஒன்னும் சிதச்சிட முடியாது..” என்ற இறுமாப்போடு சொல்லிக் கொள்ளுமளவுக்கு சக்திவாய்ந்த இயக்கமாக இன்றைய திராவிட இயக்கம் இருக்கிறதா என்பதே கேள்விக்குறியாக உள்ள நிலையில்; அரசியலை சினிமா வழியே மற்றும் கற்றுக்கொள்ளும் அறிவார்ந்த தமிழ் சமூகத்திடம் சர்க்கார் போன்ற திரைப்படங்கள் ஏற்படுத்தும் விளைவுகள், திராவிட இயக்கத்தை வலுவிழக்கச் செய்த திராவிட கழகங்களுக்கு ஒரு எச்சரிக்கை மணி என்றே எண்ணத் தோன்றுகிறது. திராவிட இயக்கம், தந்தையின் தோளிலிலேயே பயணிக்கும் சவலைப்பிள்ளைகளைப் போல பெரியார் பார்ப்பனருக்கு எதிரி;ஆதலால் இந்து மதத்திற்கும் எதிரி என்பதைத்தாண்டி வளரவில்லை அல்லது வளரவிரும்பவில்லை அல்லது வளரவிடப்படவில்லை என்றிருக்கும்போது, RSS போன்ற இயக்கங்களின் sustainability ஆச்சரியமளிக்கிறது.

IMG_20181020_2024062

இயக்கமற்ற ஒரு அரசியல் கனவை இங்கு நடக்கும் அரசியல் ஏமாற்றங்களுக்கு தீர்வாக முன்வைக்கிறது சர்க்கார். அண்ணா ,கலைஞர், எம்ஜிஆர் மற்றும் ஜெயலலிதா போன்ற ஆளுமைகள் ஒரு இயக்கத்தின் சிந்தனை மரபிலிருந்தே உருவாகி வரமுடியும். இயக்கமற்ற அரசியல் நல்லவர்களை வேண்டுமானால் அடையாளம் காண உதவலாம், ஆனால் நாட்டை ஆள்வதற்கு இயக்கங்கள் உருவாக்கும் வல்லவர்களே தேவை என்பதே நிதர்சனமான உண்மை. இந்த வல்லவர்களால் ஒட்டுமொத்த தமிழகமும் தேங்கிப் போய்விட்டது என்பதற்கு உதாரணமாக சமகாலத்தில் நடைபெற்ற சில துரதிர்ஷ்டவசமான சம்பவங்களைச் சுட்டிக்காட்டி, “போதும் தி.மு.க; போதும் அ.தி.மு.க” என்ற ஸ்லோகத்தை இளையவர்களின் மனதில் பதியவைக்கும் முதல் முயற்சி போன்றே உள்ளது சர்க்கார். இனி வரும் படங்களிலும் இம்முயற்சி தொடரலாம்.

images (69)

விஜய் இல்லாத ஒருசில அபூர்வகாட்சிகளில் கூட விஜயைச் சுற்றியே நகரும் திரைக்கதை; வழுவான வில்லன்களாக இருந்திருக்க வேண்டிய பழ.கருப்பையாவையும், ராதாரவியையும் தெருச்சண்டையை கட்டப்பஞ்சாயத்து செய்து வைக்கும் மூன்றாம்தர ரவுடிகளைப்போல சித்தரித்திருப்பது; கீர்த்தி சுரேஷும், யோகிபாபுவும் வீணடிக்கப்பட்டிருப்பது என சிலவற்றை ஒதுக்கிவிட்டால், சர்க்கார் ஏற்படுத்த விரும்பிய சிறுபிள்ளைத்தனமான மாற்றங்களை அருமையான திரைக்கதை மற்றும் கூர்மையான வசனங்கள் மூலம் சொல்லியிருக்கும் வகையில் இது ஒரு கவனிக்கப்பட வேண்டிய படமே.

images (68)
‘முதல்வன்’ புகழேந்தி, ‘சிவாஜி’ சிவாஜி வரிசையில் ‘சர்க்கார்’ சுந்தர ராமசாமியும் அரசியல்வாதிகளின் முட்டாள்தனத்தால் பெரும் தலைவராக உருவெடுக்கிறார். தானிழந்த ஓட்டை மீட்டெடுக்கும் முயற்சியில், அரசியல் தலைவர்கள் உருவாக்கி வைத்திருக்கும் பிம்பத்தை நொறுக்கி ஒட்டுமொத்த தமிழகத்தின் மீட்பராகிறார் விஜய். அதற்காக, போகிறபோக்கில் அமர்த்தியா சென் போன்ற பொருளாதார மேதைகளால் போற்றப்படும் தமிழகத்தின் சமூகநலத் திட்டங்களை கொச்சைப்படுத்தியிருப்பது போன்ற அசட்டுத்தனமான மேட்டிமைவாதங்களைத் தவிர்த்திருக்கலாம்.

சர்க்காருக்கு ‘49 P’ என்றே பெயரிட்டிருக்கலாம் என்றெண்ணுமளவுக்கு இந்த விதியை பிரபலப்படுத்தியுள்ளது சர்க்கார். ஒவ்வொருவரின் ஓட்டும் களவாடப்படுவதை மிகச் சாதாரணமாக கடந்து செல்லும் அன்றாடங்களில் சிக்கிக் கொண்ட மனிதர்களை, சேற்றிலிருந்து சிலுப்பிக்கொண்டெழும் பன்றிகளென எழவைக்கும் மிகச்சீரிய முயற்சி என்றவகையில் ‘சர்க்கார்’ பாராட்டப்பட வேண்டிய படமும் கூட.

images (70)

96 – தவிப்பும் ஈர்ப்பும்

images (63)5647032006474962030..jpg
பரந்த புல்வெளியில் ‘96’ என்ற நம்பர் ஜொலிக்க நடக்கும், 22 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகான re-unionல் திரிஷாவும், விஜய் சேதுபதியும் தாங்கள் விட்டுச் சென்ற காதல் தங்களுக்குள் இன்னும் எப்படி உறைந்திருக்கிறது என்று கண்டுகொள்ள முயற்சிக்கிறார்கள். இங்கு ஆரம்பிக்கும் ஜானுவின் தவிப்பும், ராமின் மாறாத அந்த ஈர்ப்பும் படம் முழுக்க கவிதையாய் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

images (65)510869013397835119..jpg

அந்த மென்மையான புல்வெளியைவிட மென்மையானவராக இருக்கிறார் ராம். மின்சார கனவில் வரும் பிரபுதேவா, கஜோல் மீதான தன் ஈர்ப்புக்கு காரணம் புரியாமல், “நீங்க…எப்படின்னாம்மா..பார்த்தா..கும்புடுற டைப்…” என்பார். “So, உங்க ஆராய்ச்சியோட முடிவு, நான் ஒரு தேவதை..” என்பார் கஜோல்.
ஜானுவைப் பார்த்தவுடனேயே ஏற்படும் துடிப்பைக்கூட வெளிக்காட்ட முடியாமல் மிரட்சியோடு சாிந்து விழும் ராம், ஜானுவின் மென்பாதங்கள் பட்டுச் சரியும் அங்குள்ள புல்வெளிப் பரப்பையும், பிரபுதேவாவையும் தான் ஞாபகப்படுத்துகிறார்.

images (66)8517827349986157751..jpg

15 வயதில் தொடங்கிய அந்த ஈர்ப்பை 22 வருடங்களாக எப்படி தக்க வைத்துக் கொள்ள முடிகிறது. இது இலட்சிய காதலில் மட்டுமே சாத்தியம்; அல்லது காதலியை தேவதை ஸ்தானத்தில் உயர்த்தி வைத்திருக்க வேண்டும். ஆனால், சாத்தியமற்ற இந்த ஒன்றை சாத்தியப்படுத்தியிருக்கிறது, விஜய் சேதுபதியின் நடிப்புத்திறன். ராமின் மிகையுணர்ச்சிகளை எந்த மிகையுணர்வுமின்றி நமக்குக் கடத்தும் எதார்த்தமான அவருடைய உடல் மொழி அபாரம். Re-unionல் திரிஷாவுக்கான உணவை எடுத்து தருவதாகட்டும்; அவர் சாப்பிட்ட ஸ்பூனிலேயே அத்தட்டில் மீதமிருந்த உணவை உண்பதாகட்டும்; பள்ளிக்காலத்திலிருந்து தான் விரும்பி கேட்ட “யமுனைஆற்றிலே…” பாடலை ஜானு முதன் முறையாக பாடும்போது பதறி, மின்சாரம் போயிருந்த தன்னுடைய நவநாகரீக அபார்ட்மெண்டில் உள்ள பொருட்களை சிதறடிப்பதாக இருக்கட்டும், வசனங்கள் எதுவுமில்லாமலே எனக்கான தேவதை ஜானு மட்டுமே என்றுணர்த்தி விடுகிறார். குணாக்குகையில் சிக்கிக் கொண்ட குணாவும் அபிராமியும் நினைவுக்கு வந்து போனார்கள்.

images (64)5520288713834274818..jpg

ஆனால், ஜானுக்கள் தேடும் இதுபோன்ற ராம்கள் அருகிவிட்ட காலமிது. கூடியவிரைவில் ராம் போன்றவர்களை மியூசியத்தில் மட்டுமே தேடமுடியும்போல் தெரிகிறது. தன்னைத் தொடக்கூட அனுமதிக்க விரும்பாத ராமைப் பார்த்து மெய்சிலிர்த்துப் போகிறார் ஜானு. ராம் சொன்னதைப் போல, அவன் 22 வருடங்களுக்கு முன்பு தான் விட்டுச் சென்ற இடத்திலேயேதான் நின்று கொண்டிருக்கிறான் என்பதையுணர்ந்ததும், ஜானுவின் தவிப்பு பன்மடங்கு பெருகிப் போகிறது. ராமைத் தவறவிட்ட குற்றவுணர்ச்சியும், வாழ்க்கைப் பயணத்தில் நெடுந்தூரம் கடந்து ராமின் நிலைக்காக வருந்துவதைத் தவிர வேறெதுவும் செய்ய முடியாத இயலாமையும் சேர்ந்து ஜானுவாக வெடித்துச் சிதறி, உருகி, கரைந்து, அழுது, சிரித்து, சீண்டி, மிரட்டி என அநாசயமாக விஜய் சேதுபதியை மிஞ்சி விடுகிறார் இந்த நவீன ஜெர்சி.

trisha-in-96-movie-41781354128792197760.jpg

“என் கணவர் மற்றும் குழந்தையோட சந்தோஷமா இருக்கேன்னு சொல்ல முடியாது. ஆனால் நிம்மதியா இருக்கேன்…” என்ற ஜானுவின் வார்த்தைகள் நாற்பதை தொட்டுக் கொண்டிருக்கும் பெண்களுக்கு திடீரென தேவைப்படும் தாய்மடி கதகதப்பைத்தான் நினைவு படுத்துகிறது. அது ராமிடம் இப்போதும் கிடைக்கும் என்றுணரும்போது உடைந்து போகிறார் ஜானு. ஆனால் ராம் கூடவே இருந்திருந்தால் இது சாத்தியப்பட்டிருக்குமா எனபதையும் இன்றைய ஜானுக்கள் தங்களுக்குள் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும். இந்த கதகதப்பிற்காகவே ஜானுவும், ராமும் நடந்தே அந்த இரவை கழிக்க விரும்பியது ஒளிப்பதிவாளரின் ரசனைக்கு செம தீனி. சென்னையின் சாலைகள் இரவு நேரத்தில் எவ்வளவு விசாலமானவை என்பதை ரம்மியமாக படம்பிடித்துக் காட்டியிருக்கிறார். அதிலும் குறிப்பாக சென்னையின் புதிய அடையாளமான மெட்ரோ ரயில்களும் அதன் நிலையங்களும் கண்ணைக் கவர்கின்றன. இதைவிடப் படத்திற்கு வலுசேர்த்தது சின்ன வயது ராமாகவும் ஜானுவுமாக நடித்தவர்கள்தான். சிறியவர்கள் பெரியவர்களாக நடித்தார்களா அல்லது உண்மையிலேயே அவர்கள் பெரிய நடிகர்கள்தானா என எண்ணுமளவுக்கு பிசிரற்ற நடிப்பு.

kushboo-sundarc-91018m16587057362278498732.jpg

போலிச் சிறகுகளைக் கட்டிக்கொண்டு இரவு முழுதும் நடந்துகொண்டே பறக்கிறார்கள். இறுதியாக விடைபெற்றுக் கொள்ளும்போது மட்டுமே இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் தொட்டுக் கொள்கிறார்கள். அதுவும் காரின் கியர்மாற்ற உதவும் லீவரின் மேல் ஜானு தன் கையை வைக்க அதன்மேல் தன்கையை வைத்து கியரை மாற்றிக்கொண்டே அந்த உன்னதக் காதல் விமான நிலையம் நோக்கிப் பயணிக்கிறது. ஒட்டிக்கொண்ட போலிச்சிறகுகளை வெட்ட மனமில்லாமல் வெட்டிக் கொண்டு ஜானு தன் கணவனையும் குழந்தையையும் நோக்கித் தவிப்போடு பயணிக்க, வழக்கம்போல் ராம் தன் தேவதையின் நினைவுகளில் தன்னைப் புதைத்துக் கொள்கிறான், 22 வருடங்களுக்கு முன்பு ஜானுவின் மேலிருந்த அதே ஈர்ப்போடு.

96-trisha-8251288465732373363698.jpg

சண்டக்கோழி 2 – ஒரு ஆசுவாசம்

images (60)

“வயசுக்கு மீறுன சுமைய தன் தலைமேல சுமந்துட்டு இருக்கான்டா எம்புள்ள…” என ஏழுவருடம் கழித்து நடந்து கொண்டிருக்கும் வேட்டக்கருப்பு திருவிழாவை நல்லபடியாக நடத்த வேண்டிய கட்டாயத்தின் பொருட்டு முதிர்ச்சியுடன் செயல்பட்டு கொண்டிருக்கும் விஷாலைப் பார்த்து வெட்டுண்ட கழுத்துடன் கம்பீரமாக பேசுகிறார் ராஜ்கிரண். இப்படி, இருக்கிற வெற்றிடத்துக்கு நானும் இருக்கிறேன் என படம் முழுதும் கொடி கட்டிப் பறக்க முயன்றிருக்கிறார் விஷால்.

அறம் அருவி மேற்குத்தொடர்ச்சி மலை பரியேறும் பெருமாள் மற்றும் 96 என எதார்த்த சினிமாக்களிலிருந்து தங்களை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்ள விரும்புவர்களுக்கு சினிமாத்தனங்கள் நிறைந்த இந்த சண்டக்கோழி 2 சினிமா ஒரு நல்ல வாய்ப்புதான் என்றாலும், சண்டக்கோழியின் தொடர்ச்சி என்ற எதிர்பார்ப்பையும் அதன் சுவாரஸ்யத்தையும் இச்சினிமா தக்கவைத்துக் கொள்ள முடியவில்லை என்பதுதான் உண்மை. இதற்கு முக்கிய காரணம் படம் முழதும் விஷாலைச் சுற்றியே எடுக்கப்பட்டுள்ளது, “ஆளப்போறான் இன்னொரு தமிழன்” கிற ரேஞ்சில்.

images (62)

படம் முழுக்க திருவிழாதான். சுவாரஸ்யமான திரைக்கதைக்கு அத்தனை வாய்ப்பிருந்தும் வலிந்து திருவிழாவைக் காட்சிப்படுத்துவதில் மட்டுமே கவனமாய் இருந்திருக்கிறார்கள். கதைக்கு வலுசேர்க்காத கீர்த்தி சுரேஷின் நக்கல் நடிப்பு மட்டுமே நாம் நினைத்த ஆசுவாசத்தைத் தருகிறது. முதல் பாகத்தின் வெற்றிக்கு முக்கிய காரணம் முதுகுத்தண்டை சில்லிடவைக்கும் வலுவான வில்லன் இருந்ததுதான். இரண்டாம் பாகத்திற்கு அதைவிட மிரட்டவைக்கும் நடிப்புத்திறனைக் கொண்ட வரலட்சுமி இருந்தும், தொண்டைகிழிய அவரை கத்தவைத்தே அவருடைய ஆற்றல் அனைத்தையும் வீணடித்திருக்கிறார்கள். கீர்த்தியும் வரலட்சுமியும் சந்தித்துக் கொள்ளும் ஒரு காட்சிகூட இல்லாதது, திரைக்கதை எவ்வளவு பலவீனமானது என்பதற்கு ஒரு சான்று.

images (61)

சண்டைக் காட்சிகளில் மட்டுமே முதல் பாகத்தில் காட்டிய அதே அக்கறை காட்டப்பட்டுள்ளது. விஷாலும் ராஜ்கிரணும் வேட்டைக்கருப்பாகவே மாறியிருக்கும் இக்காட்சிகளிலிருந்து கண்களை விலக்க முடியவில்லை. அதிலும் ராஜ்கிரணை தெரியாமல் வெட்டிவிட்டு அந்த எதிர்முகாமைச் சேர்ந்த ஒருவர் பயத்தில் பதறித் துடிக்கும் அந்தக் காட்சி Classic. இப்படம் சண்டக்கோழியின் இரண்டாம் பாகம்தான் என்பதற்கான ஒரே சான்றிது. மற்றகாட்சிகள் அனைத்தையுமே காற்றால் புரட்டப்படும் புத்தகத்தின் பக்கங்களைப்போல புரட்டித்தான் தள்ள வேண்டியிருந்தது.

images (59)

கண்கவர் திருவிழாக் காட்சிகள், திறமையான நடிகர் நடிகைகள், உயிரைப் பணயம் வைத்த சண்டைக் கலைஞர்கள் என எல்லாமிருந்தும் முதல்பாகத்திலிருந்த மிரட்டல் கடலில் கரைத்த பெருங்காயமாய் கரைந்து போயிருக்கிறது இரண்டாம் பாகத்தில். முதல்பாகத்தில் லிங்குசாமி சொல்லி விஷால் நடித்தார். இரண்டாம் பாகத்தை விஷால் சொல்லி லிங்குசாமி இயக்கியிருக்கிறார்.